Kader Beni Taştan Taşa

KADER BENİ TAŞTAN TAŞA Kader beni taştan taşa çaldı daha usanmadı Bunca emeğimi boşa saldı daha usanmadı Her zaman düşüp peşime acımadan gözyaşıma Bu gönül bir tek başına kaldı daha usanmadı Hasret koydu gonca güle düşürerek dilden dile Beni dönülmez bir yola saldı daha usanmadı Anlamadıki halimden ayırdı gonca gülümden Cananımın ellerinden aldı daha usanmadı