Koşma 282

KOŞMA 282 Seherden uğradım dostun köyüne“ Hoş geldin sevdiğim, in!” dedi bana. Domurcuk memesin verdi ağzıma, “Yorgunsun sevdiğim, em!” dedi bana. Benim yârim gelişinden bellidir, Ak elleri deste deste güllüdür, İbrişim kuşaklı ince bellidir “İnce bellerimi sar!” dedi bana. Benim yârim bana yalan söylemez. Söylerse de gıybetimi eylemez. İl yanında ikrârını söylemez “İlleri uyut da gel!” dedi bana Mestine de deli gönül mestine, Âşık olan gül gönderir dostuna. Telli mahramasın attı üstüme “Terlersen sevdiğim, sil!” dedi bana Karac’oğlan, sırrın kime danışır? Siyâh zülfü mah yüzüne kıvrışır. Ayrılanlar elbet bir gün kavuşur“ Ağlama sevdiğim, gül!” dedi bana